(·) 168 Dutchbatters verklaarden later dat zij onder dwang wapens, voertuigen, uniformen of persoonlijke bezittingen moesten afstaan, in de meeste gevallen aan de Serviërs, maar soms ook aan leden van de ABiH. Vele militairen verklaarden ook dat wapens en uitrustingsstukken werden verkocht aan Serviërs en Moslims, of geruild tegen voedsel en drank, of werden gestolen.
(·) 74 Dutchbatters verklaren dat militairen meewerkten aan geldsmokkel. Er zijn ca. 20 getuigen van de vondst van 116.000 Dmark in een postpakket van een Dutchbatter.
(·) 110 Dutchbatters maakten melding van het aanzetten van Moslim-vrouwen tot prostitutie. Eén van hen werd 'de hekslet' genoemd omdat ze door het hek seksuele diensten verleende. Ze werd daarvoor uitbetaald met potten jam en pindakaas tot een geldbedrag van maximaal 10 Dmark. Verder worden genoemd een 'wasvrouwtje', en een 'chocolademeisje'.
(·) Ruim 60 Dutchbatters maken melding van drugsgebruik en alcoholmisbruik.
(·) In twee gevallen werden kinderen bedreigd. Een officier drukt een doorgeladen 9 mm. pistool tegen het hoofd van een Moslim kind van ca. 4 jaar omdat het in een vuilniszak van Dutchbat naar eten zocht.
(·) Verder wordt melding gemaakt van geweld en ander wangedrag door Dutchbat tegenover de Moslim bevolking.
(·) Er waren rechts-extremistische uitingen: zoals het brengen van de Hitler- groet. Verder smakeloze gedragingen zoals het cultiveren van Hitler-snorretjes, het opnemen van de telefoon met 'met Hitler', enz..
(·) De beweringen van de Dutchbat-leiding, als zouden de militairen wanhopig zijn geweest, blijken loos. In 300 verklaringen (ca. 70 %) wordt de sfeer in Dutchbat III als "uitstekend" beschreven, óók toen de omstandigheden in juni-juli 1995 door het oprukken van de Serviërs steeds moeilijker werden.
(·) Er was bewuste nalatigheid in vervoer van ernstig zieke Moslims. Medische hulp werd onthouden aan zwaargewonde Moslims, naar verluid vanwege zuinigheid op 'eigen' verbandrolletjes. Hierdoor overleed tenminste één persoon.