---

---

[*al4yu70N.HTM ]

De geldende VN-resoluties.

Hieronder een kort overzicht van de resoluties van de Veiligheidsraad die betrekking hebben op de United Nations Protection Force (UNPROFOR) (zie Nederlandse Parlementaire Enquête, pagina 26):

Het algemene stramien voor VN-missies in conflictgebieden is uiterst simpel. Ze hebben als uitgangspunt dat vrede wordt gehandhaafd tussen partijen zonder inzet van militaire middelen: peace-keeping (VN-Handvest, hoofdstuk VI). Daarnaast kunnen voor bepaalde conflictsituaties speciale VN-resoluties gelden die onder gespecificeerde voorwaarden geweld met militaire middelen toestaan om dreiging af te wenden en vrede af te dwingen: peace-enforcing (VN-Handvest, hoofdstuk VII; NIOD-rapport, Samenvatting, p.58). Met andere woorden, het streefdoel en vertrekpunt is bij uitzending peace-keeping, maar in voorkomend geval is peace-enforcing voor de VN-troepen toegestaan, en op bevel zelfs verplicht.

x.

Resoluties m.b.t. de 'veilige gebieden'

Met resolutie 836 van 4 juni 1993 werd het mandaat ten aanzien van de Safe Areas en de hulp aan de bevolking uitgebreid. "The Security Council [..] Decides

to ensure full respect for the Safe Areas

referred to in resolution 824 (1993);
[..] Decides to extend to that end the mandate of UNPROFOR in order to enable it, in the Safe Area s referred to in resolution 824 (1993),

to deter attacks

against the Safe Areas, to monitor the cease-fire, to promote the withdrawal of military or paramilitary units other than those of the Government of the Republic of Bosnia and Herzegovina and to occupy some key points on the ground, in addition to participating in the delivery of humanitarian relief to the population as provided for in resolution 776 (1991) of 14 September 1992;" (VN-resolutie 836, 4 juni 1993, nrs.4-5);
[..] "Authorizes UNPROFOR, in addition to the mandate defined in resolutions 770 (1992) of 13.8.1992 and 776 (1992), in carrying out the mandate defined in paragraph 5 above, acting in self-defense,

to take the necessary measures, including the use of force, in reply to bombardments against the Safe Area s

by any of the parties

or

[otherwise in reply to]

to armed incursion into them

or in the event of any deliberate obstruction in or around those areas to the freedom of movement of UNPROFOR or of protected humanitarian convoys;
[..] Decides that, notwithstanding paragraph 1 of resolution 816 (1993), Member States, acting nationally or through regional organizations or arrangements, may take, under the authority of the Security Council and subject to close coordination with the Secretary-General and UNPROFOR,

all necessary measures, through the use of air power, in and around the Safe Areas

in the Republic of Bosnia and Herzegovina, to support UNPROFOR in the performance of its mandate set out in paragraph 5 and 9 above;" (VN-resolutie 836, 4 juni 1993, nrs.9-10).
{GH_24.} Naast de bescherming van het gebied van de Safe Area diende de VN ook de bevolking van de Safe Area te beschermen. [..] "Determined to

ensure the protection of the civilian population in Safe Areas

and to promote a lasting political solution," .. (VN-resolutie 836, preambule, 1993).

Aan de 'status van veilig gebied' werden duidelijke zekerheidsstellingen verbonden. {GH_22.} "The Safe Areas were envisaged to be

areas free from armed attacks and from any other hostile acts

that would endanger the well-being and the safety of their inhabitants and where the unimpeded delivery of humanitarian assistance to the civilian population would be ensured."
(Boutros Boutros-Ghali, toenmalig secretaris-generaal van de VN, 9 mei 1994, brief m.b.t. VN-resoluties 819 en 824, Nr. 2). [..] " Based on a careful analysis of Security Council resolutions 824 (1993), 836 (1993), 844 (1993) and 913 (1994) as well as relevant reports of the Secretary-General, UNPROFOR understands its mission as follows:

To protect the civilian populations of designated Safe Areas against armed attacks and other hostile acts

, through the presence of its troops and, if necessary, through the application of air power, in accordance with agreed procedures." [..] " Should UNPROFOR determine that activities in those Safe Areas pose a threat to their populations, then

it will act in accordance with its responsibilities

, in close cooperation with the NATO." (Boutros Boutros-Ghali, toenmalig secretaris-generaal van de VN, 9 mei 1994, brief m.b.t. VN-resoluties 819 en 824, pagina 5, V. The way ahead, nrs.16, 24).

Met wat kwade wil kunnen deze formuleringen gelezen worden als sanctionering van minimale interventie, kort gezegd: bescherming louter door afschrikken en dat louter op basis van aanwezigheid, en geweld hoogstens toepassen ter zelfverdediging, en/of in de vorm van luchtaanvallen. Maar dat staat er niet.
Als hoofddoelstelling wordt duidelijk genoemd: het zekerstellen van volledig respect voor de 'veilige gebieden' inclusief de vrijwaring en bescherming van de burgerbevolking tegen gewapende aanvallen en andere vijandige handelingen (zie ook NIOD-rapport, p.2363-2364). Dit is volstrekt eenduidig.
Als middel tot deze doelstelling worden in de definities 'alle noodzakelijke maatregelen, inclusief het gebruik van geweld', uitdrukkelijk aangewezen en daarvoor ook toegestaan. De bedoeling van de tekst is duidelijk dat de lidstaten en door hen uit te zenden VN-troepen deze hoofddoelstelling serieus na zouden komen - en dus datgene zouden doen wat voor het doel nodig mocht blijken: d.i. 'alle noodzakelijke maatregelen, inclusief het gebruik van geweld'.
Afschrikking (deterrent) biedt - dat weet elke militair - uitsluitend een reële bescherming als de optie open staat van robuuste verdediging door middel van geweld. Een serieuze tekst zal voor gestelde doelen reële middelen op het oog hebben en kan dat dus alleen bedoelen, en een tekst van de VN dient als serieus te worden opgevat.
Het gebruik van geweld wordt ook toegestaan voor, maar is niet uitdrukkelijk beperkt tot, het doel van zelfverdediging.
Uiteraard is de vorm waarin dit geweld plaatsvindt van secundaire orde, zolang dit maar de hoofddoelstelling dient en niet in strijd is met randvoorwaarden zoals het VN-handvest, mensenrechten, en oorlogsrecht. Als mogelijkheid voor het gebruik van geweld worden luchtaanvallen genoemd, omdat dit uiteraard wat betreft effectiviteit en veiligheid voor de eigen grondtroepen de voorkeur verdient, maar ze is niet uitdrukkelijk of noodzakelijk daartoe beperkt. De mogelijkheid van geweld door de grondtroepen wordt hierbij niet uitdrukkelijk uitgesloten, en dat zou ook niet logisch en reëel zijn om de hoofddoelstelling serieus na te komen - en dus datgene te doen wat voor het doel noodzakelijk mocht blijken. En nogmaals, een tekst van de VN mag geacht worden voor haar doelen middelen aan te wijzen die logisch en reëel zijn.

[*SCHERPER CAUSAAL UITSPLITSEN, EXPLICIET MAKEN:]
[*WELLICHT NAAR CONCLUSIES; ORDENING CONFORM LOGICA VN-RESOLUTIES AANPASSEN]
Selectieve, eenzijdige en partijdige interpretatie van het mandaat van de VN:
Kortom, de strekking /logische structuur van de VN-resoluties in onderlinge samenhang bezien is als volgt:
Beschermen. Dit beschermen kan enkel betekenis hebben als men de integriteit en dus de veiligheid van het 'veilige gebied' handhaaft. als men bij een aanval op het 'veilige gebied' deze bescherming/ veiligheid handhaaft.
Dutchbat heeft bij de aanval op geen enkel moment serieus beschermd.
(b) Beschermen, door middel van aanwezigheid.
Hierbij werd 'presence' bedoeld als uitdrukkelijke stelling/ van de doelstelling om vreedzaam, voorkeur voor peacekeeping, geen bedoeling of aandrang tot 'provocatie' of peaceenforcing zonder aanleiding.
Streven was dat peacekeeping voldoende zou zijn, en peaceenforcing hoogstens aan de orde kwam indien dat noodzakelijk bleek.
Dit kan enkel betekenis hebben als men bij een aanval op het 'veilige gebied' zijn aanwezigheid handhaaft.
Dutchbat heeft bij de aanval op geen enkel moment haar aanwezigheid gehandhaafd, maar heeft meestal razendsnel, vaak al bij voorbaat en zonder enig noemenswaardig verzet het hazepad gekozen: vaak zelfs door zich vrijwillig als gijzelaar aan de Serviërs aan te bieden, compleet met overgave van wapens, uitrusting en ander materieel.
(c) Het handhaven van eigen aanwezigheid bij een aanval, zodanig dat nog steeds van beschermen sprake is, kan enkel in de realiteit plaatsvinden door middel van effectieve verdediging, en dat is bij een gewelddadige aanval enkel zinvol met adequaat gebruik van geweld. Dutchbat heeft noch zichzelf, noch de bevolking verdedigd.
Dutchbat / Nederlanders onder VN-commando /NL legertop: hebben hiervan gemaakt:
Bij een aanval alleen in self-defence handelen.
in self-defence handelen alleen als Dutchbat zelf werd aangevallen.
ongeacht schendingen van de integriteit - grenzen, infrastructuur, bebouwing, en bevolking - het 'veilig gebied', de andere strijdende partij, of de bevolking.


De conclusie in het NIOD-rapport dat de rules of engagement eigenlijk alleen geweld toestonden ter zelfverdediging, (zie NIOD-rapport, p.2365) is dan ook ongegrond, feitelijk onjuist en logisch-strategisch onzinnig.